Trillingsbevestigingen

Hoe wordt de vibratiesteun of bumper gemonteerd?
Deze schokabsorberende steunen zijn verkrijgbaar met een enkele nop, twee noppen, een enkel tapgat, twee tapgaten of een enkele nop en een enkel tapgat, waardoor ontwerpers kunnen bepalen hoe ze worden gemonteerd. Als het onderdeel slechts aan één uiteinde gemonteerd hoeft te worden, is een rubberen bumper een betere optie en moet de ontwerper beslissen of het geheel beter ondersteund wordt door het tapgat of het draadeind.

Wat is de verwachte maximale impactbelasting?
Het is niet verwonderlijk dat trillingsisolerende steunen en rubberen bumpers geen identieke dempings- of schokabsorptie-eigenschappen hebben. Afmetingen en materiaal van de mantel beïnvloeden hoe deze componenten presteren onder impactbelastingen. Bevestigingen met een grotere buitendiameter kunnen grotere schokken aan, maar passen mogelijk niet binnen de ruimtebeperkingen van de toepassing. Op dezelfde manier kunnen steunen met grotere lengtes geen lasten absorberen die zo hoog zijn als kortere steunen met dezelfde buitendiameter, maar ze kunnen nuttig zijn bij het creëren van een grotere buffer tussen bewegende delen en gevoelige componenten. Rubberen bumpers in conische stijl zijn bestand tegen grotere impactbelastingen en gebruiken progressieve veerkracht om impactbelastingen geleidelijker te absorberen dan de standaard cilindrische bumpers. Het verschil is vergelijkbaar met het intrappen van de remmen van een auto versus geleidelijk remmen over een langere afstand.

Hoeveel trillingsdemping is nodig?
De ernst van de trillingen wordt bepaald door de toepassing zelf. Een van de meest voorkomende toepassingen voor een schokabsorberende houder zijn voeten voor industriële apparatuur zoals transportbanden. De hoeveelheid trillingen en geluid die deze systemen op een fabrieksvloer uitoefenen, kan enorm zijn. In deze gevallen wordt het doorgaans aanbevolen dat gebruikers stelvoeten kiezen die voor deze toepassingen zijn ontworpen. De hoeveelheid trillingen die een trillingsophanging kan dempen, houdt rechtstreeks verband met het materiaal van de mantel. Hoe lager de durometer van een trillingsdemper, hoe meer trillingsdemping ze bieden, waardoor een omgekeerde relatie ontstaat tussen trillingsdemping en weerstand tegen impactbelasting. Een grotere trillingssteun met meer rubber kan meer trillingen absorberen, maar heeft ook een verminderd schokbelastingvermogen.

Hoe belangrijk is durometer?
Durometer meet de stijfheid van trillingsdempers en dient als hun belangrijkste prestatie-indicator, waarbij grotendeels de veerconstante en het axiale draagvermogen van het onderdeel worden bepaald. De eerste stap voor een ontwerper die een van deze onderdelen selecteert, zou het bepalen van de gewenste durometer moeten zijn. De veerconstante verwijst naar de hoeveelheid kracht die nodig is om een ​​rubberen bumper samen te drukken. Hoe groter de veerconstante, hoe stijver het onderdeel en omgekeerd. Axiaal draagvermogen verwijst naar hoeveel kracht een trillingsophanging kan absorberen en neemt toe met de durometer-achtige veerconstante.

Wat is de besturingsomgeving?
Trillingssteunen en rubberen bumpers worden aangeboden in meerdere mantel- en kernmaterialen vanwege meer dan alleen hun verschillende prestatiekenmerken. Deze componenten kunnen worden blootgesteld aan verbindingen zoals olie, vet, chemische oplosmiddelen en zuren of aan omgevingsfactoren zoals extreme temperaturen en UV-licht. Het selecteren van de juiste combinatie van materialen zorgt ervoor dat trilsteunen hun prestaties behouden en niet voortijdig kapot gaan.

Welke temperaturen zal de toepassing bereiken?
Trillingsdempers en rubberen bumpers kunnen hun prestatiekenmerken behouden in warme en koude omgevingen, afhankelijk van het gekozen mantelmateriaal en de duur van de aanwezige temperaturen. Natuurrubbersteunen kunnen langdurige temperaturen tot 176 graden F (80 graden C) en kortdurende blootstelling tot 266 graden F (130 graden C) verdragen. Ze zijn bestand tegen continue blootstelling aan temperaturen zo laag als -40 graad F (-40 graad C) of kortdurende blootstelling aan omgevingen van -76 graad F (-60 graad C). NBR-rubber kan niet tegen zulke lage temperaturen (-22 graad F/-30 graad C op lange termijn en -40 graad F/-40 graad C op korte termijn), maar kan het wel verdragen hogere temperaturen van 248 graden F (120 graden C) op lange termijn en 302 graden F (150 graden C) op korte termijn. Siliconen hebben de grootste temperatuurtolerantie bij bedrijfstemperaturen van -76 graden F (-60 graden C) tot 446 graden F (230 graden C). De effecten van overschreden temperatuurwaarden variëren en het belang hangt af van de prestatie-eisen van de toepassing. Als rubberen jassen worden blootgesteld aan temperaturen of blootstellingstijden die de limiet overschrijden, worden ze buigzaam en verliezen ze hun stijfheid. Omgekeerd zullen koude temperaturen ervoor zorgen dat de jassen brozer en harder worden, wat barsten en schilfers kan veroorzaken die permanent kunnen zijn. Trillingsdempers en rubberen bumpers kunnen over het algemeen niet worden gebruikt in toepassingen die worden blootgesteld aan zonlicht of die regelmatig UV-desinfectie vereisen.

Zijn kosten een factor?
Veel van de gunstige eigenschappen van trillingsdempers en rubberen bumpers komen met duurdere ontwerpen en materialen. Een roestvrijstalen kern met een siliconenmantel biedt bijvoorbeeld een superieure chemische en slijtvastheid, maar in veel toepassingen is dit niet nodig. Het prijsverschil is bij kleine hoeveelheden niet zo groot, maar kan snel duidelijk worden bij het bestellen van honderden of duizenden stuks. In de meeste toepassingen zijn deze componenten alleen nodig voor lichte schokabsorptie in werkomgevingen met beperkte blootstelling, waardoor goedkopere cilindrische stijlen met een mantel van natuurlijk rubber en een stalen kern kunnen worden gebruikt.